[[/div]]
[[div style="display: none;" ]]
[[embed]]
<iframe src="interwiki.backroomswiki.cn/styleFrame.html?priority=1&type=sidebar&override=&theme=&css=%3Aroot%7Bwhite-monochrome%3A60%2C60%2C60%3Bpale-gray-monochrome%3A20%2C20%2C20%3Blight-gray-monochrome%3A165%2C160%2C155%3Bgray-monochrome%3A35%2C35%2C35%3Bblack-monochrome%3A0%2C0%2C0%3Bpale-accent%3A40%2C255%2C255%3Bbright-accent%3A40%2C133%2C133%3Bmedium-accent%3A30%2C30%2C30%3Bdark-accent%3A80%2C80%2C80%3Bborder-monochrome%3A40%2C150%2C150%3Btext-monochrome%3A255%2C255%2C255%3Bswatch-border-color%3Avar(border-monochrome)%3Bswatch-menutxt-dark-color%3Avar(text-monochrome)%3Bswatch-menutxt-light-color%3Avar(text-monochrome)%7D.side-block%7Bsidebar-bg-color%3Avar(
swatch-secondary-color)%7D" style="display: none"></iframe>
[[/embed]]
若君困于,
绝望之渊,
哀恸逝者之殇。
有境焉,
寻彼困厄之人,
予以指引。
君前现者,
乃一悲郁之门,
昔之熟识,今成未知。
此感陌生,
然君觉必入此门,
盖众人皆循此途。

君安能悟之?

室中景象,颇具迷惑。
恰似君之悲思,
矛盾渐弭。
君神思恍惚,
踟蹰茫然,
为失亲之痛所蔽。
镜中唯现,
真切之境。
而君茕茕于此。
此乃必然。
逝者已矣,君犹存世。
君当以公正之心视之。
人生虽苦,
亦须坦然接纳。
如此方能离此境。
然彼时心境又将如何?

怒焰灼心,
嗔念盈怀。
赤墙环伺。
然其何意?
生欤?死欤?皆不眷顾。
君之怒,漫无目的。
纵有冲天之愤,
亦难脱此朱墙之困。
唯持耐心方可解脱。
坐而静思,
寒铁沁骨生凉。
凝息,敛神。
澄心观物,万境毕呈。
敛神释虑,室局自顺,
幽途亦昭然若揭矣。
心若安和,岂无思辨之能?

无神可祈,
求之无益。
时弗能动。
店肆之门,
君虽竭力,亦不得开,
虚妄之望,存于此间。
君能献何?
以己命易他人之命?不可也。
此等之事,难以度量。
冀望佳境,
此心自然。
然勿溺于此念。
愤怒焰火,
为存者燃。前行兮,
前途尚遥。
后之暗夜,又当如何?

墨池盈悲,
斯厅无温。窗牖皆空,
似嘲吾身。
苦甜之念,
渐入悲渊,
君勿怖畏。
人皆识此,
绝望之绪。哀伤所至,
靡有孑遗。
勉力振志,
路无坦途,
唯坚忍以持。
复得清明,
前路必有,
梁桥更固。
悲戚如是,终亦会逝。

